iPadOS 16.2, Stage Manager’ı İçeriyor

Yine de başka bir monitörde Stage Manager için bir M1 veya M2 iPad’e ihtiyacınız olacak.

iPadOS 16, bu yıl öncekilerden biraz sonra piyasaya sürüldü ve birkaç temel özellik tam olarak hazır değildi. Bu öğleden sonra gelen iPadOS 16.2 ile Apple’ın planladığı şeyi yakaladığını düşünüyorum. Burada gemide iki önemli yeni özellik var. İlk olarak, içinde M1 veya M2 çip bulunan bir iPad kullanıyorsanız, Stage Manager çoklu görevi artık harici bir ekranda çalışıyor. İkincisi, işbirlikçi beyin fırtınası ve üretkenlik uygulaması Freeform artık iPad’de (ve ayrıca iPhone ve Mac’te) mevcut.

Serbest biçim, Apple’ın uzun süredir yaptığı daha esnek ve özelleştirilebilir uygulamalardan biridir. Bana ilk hatırlattığı şey, Apple’ın kendi Notes uygulamasının daha iddialı bir versiyonu oldu. Yıllar geçtikçe, Notes metinden çok daha fazlasını işleyebilir hale geldi; belgeleri tarayabilir, görüntü ekleyebilir, iPad’de Apple Pencil ile çizim yapabilir ve daha fazlasını yapabilirsiniz. Aynı şey Freeform için de söylenebilir, ancak metin öncelikli bir uygulamadan çok daha az.

Yeni bir belge başlattığınızda, sürekli genişleyen boş bir tuvalle karşılaşırsınız. Ekranın üst kısmında yalnızca birkaç arabirim öğesi bulunur, en önemlisi panonuza içerik eklemenizi sağlayan beş öğedir. Bu ana kategoriler Apple Pencil; yapışkan notlar; yaklaşık 700 şekil ve simgeden oluşan bir kitaplık; Metin kutuları; ve Dosyalar uygulamasından, fotoğraf kitaplığınızdan veya yapıştırabileceğiniz URL’lerden bir şeyler almanıza izin veren genel amaçlı bir “içe aktar” düğmesi.

Bu özelliklerin hepsi oldukça basit görünüyor, ancak bunların altında yatan pek çok karmaşıklık var. Beyaz arka plan üzerinde basit siyah metin içeren bir metin kutusu açılır, ancak boyutu, yazı tiplerini, renkleri, biçimi ve üç farklı türde listeyi bırakabilirsiniz. Ekleyebileceğiniz şekiller çok sayıda ve çeşitlidir; çoğu geometrik şekiller, hayvanlar, insanlar, yiyecekler ve benzeri şeylerin düz, 2 boyutlu temsilleridir. Ancak bir şekli bileşen parçalarına ayırabilir ve ayrı ayrı hareket ettirebilir, yeniden boyutlandırabilir, renkleri değiştirebilir veya gerçekten istediğiniz bir parçasını kullanabilirsiniz. Ve Serbest Biçimde bir öğeyle her etkileşim kurduğunuzda, onu çevresindeki içerikle hizalamanıza yardımcı olacak kılavuz çizgiler görünecektir. Ayrıca tek tek öğeleri (metin kutusu ve fotoğraf gibi) tek bir nesne olarak yanıt verecek şekilde gruplandırabilirsiniz.

Serbest biçim, farklı dosyaları ve ekleri kabul etmede de oldukça iyidir. Bir web sitesindeki makaleler veya bir YouTube videosu gibi şeylere bağlantılar, sayfa başlığı ve bir önizlemeyle birlikte görünür (maalesef YouTube videoları, Freeform’un kendisinde doğru şekilde oynatılmaz). Ancak, fotoğraflar ve ses dosyaları gibi bazı şeyler doğrudan Serbest Biçimde çalışır; tam ekran görmek için bir fotoğrafa veya içinde ne olduğunu duymak için bir ses dosyasına dokunabilirsiniz.

Freeform, kendi başınıza kullanırken iyi çalışsa da, Apple açıkça onu bir ortak çalışma aracı olarak sundu. Bunu henüz deneyemedim, ancak yazılımın beta sürümünden çıktığına göre yakında bir şansım olacak. Ancak Apple’ın bu yıl iPadOS 16’ya dahil ettiği diğer ortak çalışma özellikleri gibi, diğer insanları da bir Serbest Biçimli tahtaya getirmek çok kolay. Uygulamanın sağ üst köşesinde bir paylaş düğmesi var ve insanları e-posta, Mesajlar uygulaması veya yalnızca bir bağlantı paylaşarak davet edebilirsiniz.

Mesajlar yoluyla kişi eklerken, başlıktaki herkes otomatik olarak panoya editör olarak eklenir (ancak salt okunur olmasını istiyorsanız bunu değiştirebilirsiniz). Ardından, insanlar panoya kendi içeriklerini ekledikçe, bir etkinlik akışı aracılığıyla nelerin değiştiğini görebilirsiniz. Ve gerçek zamanlı işbirliği için, herkesin belge üzerinde çalıştığı bir FaceTime araması başlatabilirsiniz.

Stage Manager güncellemeleri, daha önce test etme şansımız olduğu için daha basittir. M1 veya M2 çipli bir iPad kullanıyorsanız harici bir ekran bağlayabilir ve iPad’inizin ekranını yansıtmak yerine genişletebilirsiniz. Bu, tıpkı bir Mac’te (veya diğer birçok bilgisayarda) olduğu gibi, hem iPad’in yerleşik ekranında hem de harici monitörde çalışan farklı uygulama gruplarına sahip olabileceğiniz anlamına gelir.

Bir monitöre bağlandığınızda, harici ekran varsayılan olarak boştur. Ancak imlecinizi o ekrana getirir ve Dock’tan bir uygulama başlatırsanız, uygulama orada açılır. Ayrıca iPad ekranında açık olan herhangi bir uygulamaya tıklayıp ekranın üst kısmındaki üç noktalı menü aracılığıyla diğer ekrana gönderebilirsiniz.

Tıpkı iPad ekranında olduğu gibi, harici ekranınızdaki uygulamaların düzeni tamamen özelleştirilemez. Bunun yerine, ayarlayabileceğiniz çok çeşitli boyutlar vardır ve bir alana daha fazla uygulama ekledikçe, kendilerini dinamik olarak yeniden düzenlerler. Bir şeyleri istediğiniz yere taşımak için biraz esnekliğiniz var, ancak bir Mac’te alışkın olduğunuz gibi mükemmel piksel manipülasyonu mümkün değil.

Bu uyarılara rağmen, harici ekranlı bir iPad kullanmanın eskisinden çok daha kullanışlı olduğuna şüphe yok. Önceden, iPad’inizin ekranını yalnızca yansıtabiliyordunuz — iPad’inizi çok daha büyük bir ekrana genişletebilmek, tableti “gerçek iş” için daha uygun hale getirme yolunda atılmış bir başka büyük adımdır.

Freeform’a gelince, kullanışlılığı muhtemelen yörüngenizde kaç tane Apple kullanıcısı olduğuna bağlı olacaktır. İş yeriniz büyük ölçüde Mac veya iPad gibi cihazlara bağlıysa biraz ilgi görebilir. Ancak yeni bir aracı önceden oluşturulmuş bir iş akışına dönüştürmek zor olabilir, bu nedenle Freeform’un ne kadar popüler olacağı büyük bir soru işareti olmaya devam ediyor. Tabii ki, iş yeri kullanımıyla sınırlı değil — belki iki ortağın zaten iPad kullandığı aileler, Freeform ile tatiller veya diğer daha sıradan yaşam etkinlikleri düzenlemekten keyif alacaklardır.